عاشقِ جنگل

بخوان ترانه ی عشاقِ عاشقانه ترین

سرودِ روشنِ صبحی در این شبانه ترین

غروبِ خسته ی خونین دلانِ مهجورم

بخوان غروبِ غریبم به آشیانه ترین

بخوان بخوان که نوایِ تو همنوای منست

نوای ناله ی مارا به بیکرانه ترین

تو از تبارِ منی، از تبارِ مهر و سرود

از آن یگانه ی شبتابِ شبروانه ترین

زمهرِعشق و اهورا و عاشقِ جنگل

بخوان سرودِ سر افرازِ شادمانه ترین

 

حضور دوباره ی جنگل

بیا دوباره از آن انتظار قصه کنیم

زشهرِعشق وشبِ یک هزار قصه کنیم

ز ذهنِ سبز و حضورِ دوباره ی جنگل

زپای دار و از آن اوجِ دار قصه کنیم

ز ((کاج های بلندی که ایستاده)) می مانند

زسروِ قامتِ آن ماندگار قصه کنیم

ز راهیانِ فرازینِ خانه ی خورشید

زعاشقانِ سراسر نگار قصه کنیم

در این خزانِ سترون زباورِ فردا

ز روحِ سبز و سرودِ بهار قصه کنیم

به شاد خواریِ آن بلبلان نوروزی

به روزِ نو به نوایِ هزار قصه کنیم