از انفجار آدم ، آدم بی بی حوا شد

بنگر چه رفته بر ما ،باما چه ماجراشد

از عشق  از مروت مارا خبر نکردند

تا انتحاری آمد  ،  آوازه هر کجا  شد

برگو چه رفته برما ، ازدستخوان گردون

از دستخوان گردون ، یک دست بی صدا شد

مین کنار جاده ، از بس که در هوا شد

تا انتحاری آمد  ،   خون دلم روا  شد

از انفجار آدم ، آدم غمش دو لا شد

غم های زندگی ام،  بر دوش ما دو تاشد